Als ik mijn ogen dicht doe zie ik het al.....

zaterdag 10 februari 2018

Dit is de tijd (en misschien ben ik al wat laat) om te gaan besluiten hoe we het komende moestuin jaar gaan aanpakken. Er moeten plannen gemaakt, zaden besteld en voorbereidingen getroffen.

Eerst dus bedenken wat we willen. Omkijken naar de goede en minder goede ervaringen van het afgelopen jaar, misschien zelfs wel van meerdere jaren terug. Daarvan kunnen we leren wat we in onze ideale moestuin willen en de plannen daarop aanpassen.

Elk jaar neem ik me dat voor en bijna nooit komt het ervan. Meestal is het al ‘moestuintijd’, voordat we het ons realiseren en kopen we haastig zaad, meestal hetzelfde als het vorige jaar, of gebruiken het zaad wat nog over is en gaan zonder weloverwogen plan aan de gang. Niet dat het tuinieren dan niet leuk is. De oogst van sommige dingen is soms weer een leuke verassing en soms een teleurstelling, maar altijd is er toch de gedachte: hadden we er niet iets meer over moeten nadenken?

Wat in ieder geval elk jaar aan de orde is, is het gebrek aan tijd. Tijd om het zo te doen als je het liefst wil, tijd om er van te genieten. Eén reden is het overschatten van de hoeveel tijd die het tuinieren ons kost. Een andere reden is het niet kunnen (of willen) beperken van de diversiteit en de hoeveelheid van de planten die we willen hebben groeien op ons lapje grond. Eén van mijn favoriete uitspraken (is het niet van de minimalisme architect Mies van der Rohe?), is “Less is More”. Eigenlijk in het hele leven, maar in het geval van onze moestuin heel toepasselijk.

Alleen hoe pas je het dan toe? Dan moeten we dus keuzes maken en dat is nu juist weer zo moeilijk. Vooral als ik dan weer het enorme assortiment aan zaden en plantgoed bij de diverse tuincentra zie. 

Dat is dus wat we moeten gaan doen. Het plan maken van onze ideale moestuin. En het dan ook nog uitvoeren. Toch: als ik mijn ogen dicht doe zie ik het al.....