Snakken naar het voorjaar

zondag 28 januari 2018

Elk jaar gaat het ongeveer hetzelfde. Vanaf oktober begint het me steeds meer op te vallen, dat een dag minder lang duurt. Natuurlijk is dat niet waar, maar doordat het minder lang licht is, ervaar ik dat wel zo. Vooral mijn start van de dag wordt beïnvloed door het ‘s ochtends later licht worden. Mijn zin in een nieuwe dag en het maken van plannen kost veel meer moeite. 

Tegen dat het bijna Kerst is, is dat gevoel heel sterk. De donkere dagen zijn in onze molen ook nog eens flink versterkt, omdat de ramen niet zo groot zijn. Wij moeten eerder dan de meeste mensen in een doorzonwoning, de lampen aan doen. Alhoewel dat soms ook gezelligheid geeft - de kaarsen kunnen ook eerder aan - vind ik dat over het algemeen toch een minpunt van het leven in een molen.

Met dat idee, onder andere, hebben we ook een kas op ons erf geplaatst. Zoals anderen een serre gebruiken om het weinige licht in de winter te ervaren, zo hebben wij onze kas. In theorie in ieder geval, want als je lekker warm binnen zit, moet je toch wat overwinnen, om voor het licht in de kas te gaan zitten. 
Toch brengt het, als ik het dan wel doe, een verandering in mijn stemming. Sowieso de lucht, de wolken die je vanuit onze kas van verre aan ziet komen, en het gevoel in de natuur te zijn, helpen me in een donkere stemming. Verder herinnert het me aan het voorjaar en alle groen wat weer komen gaat. 

Als het eenmaal januari is, word ik alweer wat optimistischer. Het nieuwe jaar is begonnen en met het nieuwe jaar komt er ook, voor mijn gevoel dan, een nieuw voorjaar. Al heel vroeg hoor je de vogels, voornamelijk ganzen op het moment, maar soms ook al de kieviten, die ook uitkijken naar het komende lichtere seizoen. We maken plannen voor de tuin en als het weer het toelaat, doen we zelfs al wat voorbereidend werk.
De winter moet dan niet opeens zijn ware gezicht laten zien, zoals nu al een paar jaar gebeurt. Opeens wordt het dan kouder en het gaat vriezen of het gaat sneeuwen en de wereld om de molen ziet er weer uit zoals het eigenlijk hoort in dit jaargetijde. Dan realiseer ik me dat het nog lang geen voorjaar is en het nog een paar maanden duurt voor dat ik ‘s ochtends gewekt wordt door het zonnetje.
We halen maar een beetje voorjaar in huis en scheppen wat sneeuwklokjes in een potje en zetten het in de molen. Maar al snel zijn de bloempjes verdort en snakken de bolletjes ernaar om weer de tuin in te gaan, terug naar de winter waar ze horen.